Waarom vrouwen vaker een burn-out krijgen dan mannen — en waarom de gangbare verklaringen te kort door de bocht zijn
De afgelopen weken las ik op meerdere plekken hetzelfde nieuws:
Vrouwen vallen door stress veel vaker uit dan mannen.
Inmiddels bijna twee keer zo vaak.
Ik was daar persoonlijk niet heel verrast over.
Want toen ik in 2020 zelf uitviel met een burn-out (ik werkte toen nog in het corporate bedrijfsleven) zag ik het al om me heen.
Hoeveel vrouwen hiermee worstelden.
Ik was geen uitzondering.
En dan bedoel ik ook de ambitieuze vrouwen. Sterk, intelligent, met veel kwaliteiten en talenten.
Een vraag zonder duidelijk antwoord
Wat me toen ook opviel was dat er geen duidelijk antwoord was op de vraag:
Waarom gebeurt dit zo structureel bij vrouwen?
En nu zie ik dat nog steeds terug in de artikelen. De verklaringen blijven aan de oppervlakte.
"Vrouwen hebben meer zorgtaken, meer mentale belasting en hormonale schommelingen."
Allemaal waar, maar voor mij is dat te kort door de bocht.
Wat ik vond toen ik dieper ging kijken
Want de twee jaar na mijn burn-out heb ik de vraag van alle kanten bekeken.
Biologie. (Evolutionaire) psychologie. Systemisch.
Hoe er in verschillende tijden en culturen naar vrouwen werd gekeken. Hoe samenlevingen zich hebben ontwikkeld.
Overlevering van oude wijsheden, verhalen en archetypen.
En wat dat mij liet zien, is dat de oorzaken veel dieper liggen dan zorgtaken of hormonen.
Het symptoom van een systeem dat niet goed werkt
Wat hier via vrouwen zichtbaar wordt, is het symptoom van een systeem dat niet goed werkt.
De oorzaken zitten in de manier waarop we leven, werken en met elkaar verbinden.
En dat bouwt zich op totdat het lichaam uiteindelijk zegt: ik kan niet meer.
Dat zijn vaak de klachten die je echt stilleggen, zoals een burn-out.
Maar daarvoor zijn er al signalen en zaken die niet goed lopen.
Die niet altijd direct serieus worden genomen, of met elkaar in verband worden gebracht, maar die wel iets laten zien over disbalans. In het lichaam, en in de omgeving.
Wat dit voor mij veranderde
Voor mij veranderde er veel toen ik dit begon te begrijpen.
Ik maakte andere keuzes in hoe ik wilde werken, hoe ik relaties aanga, en in de manier waarop ik voor mezelf en mijn lichaam als vrouw zorg.
Al ruim vier jaar werk ik nu met vrouwen die ergens ook weten:
er klopt iets niet, of zo kan ik niet langer doorgaan.
Maar die nog niet een andere weg zien.